.

Informacja

powrót
 

     Drogie dzieci, uczniowie i uczennice,

powiem Wam coś w tajemnicy – my wszyscy dorośli tęsknimy za Wami. Myślimy o pustych korytarzach, klasach, podwórkach i placach zabaw. Wiemy, że w przeciągu ostatnich kilku tygodni wiele uległo zmianie. Często dorośli stawiają przed Wami nowe ograniczenia, wymagania. Po to, by uchronić Was i siebie przed zakażeniem wirusem panującym na całym świecie.

     Pamiętajcie, że w sytuacji nowej i nieznanej wszyscy możecie mieć wiele pytań i wątpliwości. Pytajcie i rozmawiajcie z dorosłymi w domach. Utrzymujcie kontakt telefoniczny z bliskimi, którzy nie mieszkają z Wami pod jednym dachem – babciami, dziadkami, ciociami, wujkami … Nie bójcie się pytać, rozmawiać, mówić o swoich uczuciach, przemyśleniach. Rozmowa wiele wyjaśnia, powoduje, że lepiej rozumiemy nowe sytuacje, ludzi dookoła i samych siebie.

     Każdy z Was ma swoje zasoby, talenty, mocne strony o których wie, które zna – a może wykorzystać je w tej nowej sytuacji, czasie wolnym do jeszcze lepszego radzenia sobie z aktualną sytuacją? Zajmijcie się tym co potraficie robić najlepiej – zabawą, nauką, pomocą rodzicom … . Potraficie wiele i na wiele Was stać!!! Skupcie się na działaniu!!! Są chwile, kiedy każdy z nas się boi. Nawet my dorośli - choć czasem tego nie okazujemy. Strach (choć jest nieprzyjemny) motywuje nas do działania. Każdy z Was pamięta przecież strach przed sprawdzianem, kartkówką lub odpowiedzią. Wtedy jesteśmy bardziej zmotywowani do działania. Warto w tej kategorii pomyśleć o tym co dzieje się dziś. Strach jest normalnym elementem naszego życia. W związku z tym motywuje nas do przestrzegania zasad bezpieczeństwa – dbania o siebie w sytuacji zagrożenia wirusem (dbania o własną higienę, ograniczeniem kontaktu z ludźmi). Mówcie dorosłym o swoich obawach, rozmawiajcie o nich.

 

     Drodzy rodzice, opiekunowie – wiemy, że Wy również się obawiacie nowej sytuacji. Bądźcie z bliskimi, rozmawiajcie, pokazujcie dzieciom jak z empatią żyć i zwracać się w stronę drugiego człowieka. Pamiętajcie, że strach i lęk przed zagrożeniem są nieodzowną częścią naszego życia. Pierwszy łączy się z realnym zagrożeniem i z takim mamy teraz do czynienia. Lęk natomiast łączy się z wyobrażonym niebezpieczeństwem. To bardzo dobrze, że odczuwamy strach, ponieważ on sprawia, że podejmujemy działania, które utrzymują nas przy zdrowiu. Rozmawiajmy o nim i pamiętajmy, że nasze dzieci czują podobnie i potrzebują rozmowy, wyjaśnień okazania uczuć i emocji. Warto również zapewnić naszym mniejszym i większym pociechom przewidywalność i zadbać o jasne granice i plan dnia – to wszystko wspomoże w budowaniu poczucia bezpieczeństwa w tej jakże nowej, dzisiejszej rzeczywistości.

 

                                                                                                                               Dyrektor i nauczyciele SP Strzelce

 
 
.